De Apex verklaard

Af en toe hoor of lees je wel eens een discussie over race- en straatlijnen en welk type lijn je zou moeten volgen op straat. Tot op de dag van vandaag, klinkt de theorie ongeveer als volgt: Op straat moet je een late apex kiezen, traag erin gaan en er snel uitkomen. Aldus kun je verder in de bocht kijken, vooral bij blinde bochten is dit van levensbelang. Als dit allemaal als Latijn in de oren klinkt, lees dan snel verder want in dit artikel verklaren we een aantal basistermen.

Een woordenboek geeft de volgende definities voor het woord "apex": het hoogste punt, het snijpunt van twee benen van een driehoek, de top van een heuvel. In de motorwereld is de definitie van een apex de volgende:

De apex is het punt in de bocht waar de rijder het dichtst tegen de binnenkant van de bocht komt.

Deze definitie creëert een brede waaier aan onduidelijkheid, dubbelzinnigheid en misvattingen betreffende de "juiste" lijn want waar die apex dan wel is, hangt allemaal af van tegen wie je spreekt, het type machine dat ze berijden en het verloop van de bocht.

Kijk naar de tekeningen in de volgende twee alinea's voor de twee meest toegepaste rijstijlen (de gele lijn is de middellijn). 

De eerste foto bevat in het rood de klassieke racelijn die bedoeld is om aan zo hoog mogelijke snelheid doorheen de bocht te gaan. De lijn begint en eindigt aan de linkerkant van het wegdek terwijl de rijder middenin de bocht zeer dicht langs de binnenkant scheert. Deze lijn is ideaal voor lichte machines die niet al te veel pk's hebben en niet zo hard kunnen accelereren. Hoewel dit fantastisch klinkt, is het niet altijd de meest snelle lijn op 't circuit, en vele moderne racemotorfietsen hebben dit al meermaals aangetoond. Het is niet voor niets dat racers met zware racemachines met 'n hoog gewicht en 'n enorme berg aan kilowatts een tragere ingangssnelheid hebben dan racers met 'n lichte 125cc machine onder hun kont. Bovendien is een dergelijke lijn zelfmoord op een gewone straat omdat er totaal geen ruimte is om fouten te maken en omdat je tot tweemaal over de middellijn gaat. Zelfs al beperk je deze rijlijn tot je eigen rijvak, dan nog is het niet ideaal. Vandaar dat men de theorie van een late apex heeft ontwikkeld.

Een late apex nemen, wil gewoon zeggen dat de rijder verderop in de bocht langs de apex zal rijden. Ook hier is het begrip "verderop" weer relatief. Bekijken we de tweede tekening. De rijder wijkt vóór het insturen zo ver mogelijk naar links uit, zonder over de middellijn te gaan. Vervolgens stuurt de rijder heel laat in, scheert langs de late apex en hij laat bij het uitrijden de motorfiets opnieuw zo ver mogelijk naar links uitwijken. Op het eerste gezicht lijkt deze lijn veel beter, en het is dat ook, want je hoeft niet over de middellijn te rijden. Het grote probleem ligt hier echter bij de andere weggebruikers. Veel mensen, en ik bedoel echt heel veel mensen, maken met plezier gebruik van een deel van jouw rijvak als ze een bocht aansnijden. Dat is wat jij ook zou doen moest je de "klassieke racelijn" volgen. Kijk nu nogmaals naar de tekening en je zult meteen het probleem zien. Beeld je in dat jij een late apex neemt en een tegenligger is over de middellijn gegaan en bevindt zich gedeeltelijk op jouw rijvak. Wat zou je dan doen? Waar zou je gaan? Veel kans dat je recht door z'n voorruit vliegt! Ook deze lijn is dus niet optimaal voor straatgebruik. Wat schiet er dan nog over?

We volgen de " Veilige Straatlijn®" zoals aangeduid op de derde en laatste tekening. Wat meteen opvalt is dat die zeer goed gelijkt op de "Late apex lijn". Sterker nog, het ís een late apex lijn, maar we voeren ze minder breed uit. We doen dit omwille van bovenvermelde reden, namelijk dat iemand anders een deel van je rijvak zou kunnen gebruiken. Je beperkt de bruikbare beschikbare ruimte dus heel erg sterk en vergroot hierdoor de foutenmarge van jezelf en van anderen. Door minder ruimte te gebruiken, zul je geconcentreerder moeten zijn en sneller moeten insturen. Met als resultaat een grotere hellingshoek. Ik denk dat velen van jullie met mij akkoord zullen gaan als ik zeg dat die hellingshoek één der meest uitdagende en plezierige aspecten van onze hobby is.